Get Adobe Flash player

Ζευγαράκι






    Το Ζευγαράκι είναι το πρώτο στη σειρά Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αρακύνθου και κατ’ επέκταση της ευρύτερης περιοχής Μακρυνείας, με σημείο αναφοράς τον οδικό κόμβο «ΣΥΚΙΑΣ». Το Ζευγαράκι έγινε πια προάστιο του Αγρινίου, άλλωστε απέχει απ’ αυτό μόλις έξι χιλιόμετρα, και προβλέπεται σε λίγα χρόνια να ενωθούν μέσω της επιχειρηματικής ζώνης που παρεμβάλλεται μεταξύ των δύο αυτών Δημοτικών Διαμερισμάτων. Η ανάπτυξη της επιχειρηματικής ζώνης τελευταία είναι σε όλους εμφανής, μόνο στην περιοχή της «ΣΥΚΙΑΣ» να σκεφθεί κανείς, σήμερα, λειτουργούν είκοσι πέντε επιχειρήσεις.
    Το Ζευγαράκι βρίσκεται στις παρυφές ενός εθνικού δρυμού, του πανέμορφου Αρακύνθου (Ζυγού) και επεκτείνεται σε μια επίπεδη και επικλινή έκταση μήκους τριών χιλιομέτρων και πλάτους δυο χιλιoμέτρων, έκταση ικανή για την ανάπτυξη και δημιουργία ενός μεγάλου οικισμού. Διαθέτει ακόμη εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο πόλεως που καλύπτει επιφάνεια 0,200 τετραγ. χιλιόμ. περίπου. Ανατολικά και Δυτικά του σχεδίου τα όρια οικισμού έχουν επεκταθεί σε μήκος 1.000 μέτρων.
    Στην κτηματική του περιφέρεια υπάρχουν περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Όπως οι οικισμοί «Άνω Ζευγαράκι», «Καμαρετσέικα», και τα τοπονύμια «ΚΟΥΤΣΟΒΕΡΙ», «ΒΑΡΤΙΒΑΔΕΣ», «ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ», «ΠΑΝΑΓΙΑ», «ΠΑΛΙΟΥΡΓΙΑΣ», «ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ», και πολλά άλλα. Βέβαια όλη η Μακρυνεία είναι πανέμορφη και διαθέτει παρόμοιες φυσικές ομορφιές, αλλά το Ζευγαράκι διατηρεί το πλεονέκτημα γι΄ανάπτυξη, λόγω της γεωγραφικής του θέσης και της γειτνίασης αυτού με μεγάλο αστικό κέντρο του νομού.
    Το Ζευγαράκι είναι σχετικά ένας νέος οικισμός. Τα πρώτα σπίτια του κτίστηκαν λίγο πριν το 1940 από Ζευγρακιώτες που μετακόμισαν από το Άνω Ζευγαράκι για να έχουν καλύτερη πρόσβαση στα κτήματα και τις δουλειές τους.
    Ο οικισμός του Άνω Ζευγαρακίου είναι από τους πιο παλιούς και από τους πιο παραδοσιακούς οικισμούς του Νομού Αιατωλοακαρνανίας. Βρίσκεται σε ημιορεινή περιοχή του όρους Αράκυνθου και απέχει από τη λεωφόρο Μακρυνείας λιγότερο από δύο χιλιόμετρα. Είναι κτισμένος σ’ένα καταπράσινο φυσικό περιβάλλον, και ορίζεται ολόγυρα : από δυο μεγάλες ρεμματιές που τις καλύπτουν ελαιόδεντρα και αιωνόβια πλατάνια, από το λόφο του Κουτσοβερίου, και από ένα υψίπεδο που καταλήγει στο γνωστό «Κοτρόνι». Τα σπίτια του οικισμού είναι συνήθως ανώγεια, πέτρινα, με κεραμοσκεπή, με εξωτερική χτιστή πέτρινη σκάλα, καί με την πέτρινη καμάρα που στηρίζει τη βεράντα και οδηγεί στο κατώγι ή στο χαγιάτι. Είναι ένας πολύ γραφικός οικισμός που σε πάει πίσω σε άλλες εποχές.
    Στο Άνω Ζευγαράκι μπορεί ακόμη, να επισκεπτεί κανείς τον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, να δει και να προσκυνήσει τις παλιές του εικόνες, να θαυμάσει το περίτεχνο ξυλόγλυπτο τέμπλο του, και να απολαύσει την καταπληκτική θέα που προσφέρει η περιοχή. Επίσης περιοχή με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος στο Άνω Ζευγαράκι είναι και το «ΚΟΥΤΣΟΒΕΡΙ» . Πρόκειται για ένα λόφο που έχει το σχήμα κόλουρης πυραμίδας με βάσεις ορθογώνια παραλληλόγραμμα. Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το «ΚΟΥΤΣΟΒΕΡΙ» σαν ένα ακριβές αντίγραφο της Ακρόπολης της Λίνδου, που βρίσκεται στη Ρόδο. Μπορεί βέβαια να μην προστατεύεται ολόγυρα από Κυκλώπεια Τείχη, ούτε να στεγάζει αρχαίους ναούς και μνημεία, όπως η Ακρόπολη της Λίνδου, το ίδιο όμως το «ΚΟΥΤΣΟΒΕΡΙ» είναι ένα ολοζώντανο μνημείο της φύσης, που όποιος το αντικρύζει, ιδίως τώρα την Άνοιξη, έκθαμπος ψελλίζει τους στίχους του εθνικού μας ποιητή : «Έστησ’ ο Έρωτας χορό με τον Ξανθόν Απρίλη, κ’ η φύσις ηύρε την καλή και τη γλυκιά της ώρα». Οι πλαγιές του λόφου καλύπτονται από πυκνή βλάστηση. (Βλάστηση «ΜΑΚΙ» – μεγάλη ποικιλία θάμνων). Στό επάνω μέρος του και περιμμετρικά, υπάρχει ένα θαυμάσιο πευκοδάσος, ανάμεσα σ’ αυτό, στην κορυφή του λόφου, απλώνεται μια επίπεδη επιφάνεια έκτασης δέκα (10) στρεμμάτων περίπου, κατάλληλη για γιορτές και διάφορες εκδηλώσεις.
    Εκεί γιορτάζουμε τα «ΚΟΥΛΟΥΜΑ» την Καθαρή Δευτέρα καθώς και την «Πρωτομαγιά». Στο βόρειο τμήμα του λόφου υπάρχει ένα αναψυκτήριο (ακόμη δεν λειτουργεί) που έγινε με χρηματοδότηση από τα προγράμματα «LINDER». Ο Δήμος Αρακύνθου βρίσκεται ήδη σε διαπραγματεύσεις (σύμφωνα με πληροφορίες) με ιδιώτες επαγγελματίες για την εκμετάλλευσή του.
    Το «ΚΟΥΤΣΟΒΕΡΙ» είναι τό φυσικό μπαλκόνι τού Λεκανοπεδίου. Από την βεράντα του αναψυκτηρίου έχεις μπροστά σου «πιάτο» όλο το λεκανοπέδιο. Η θέα είναι μοναδική, μπορείς ν’ αγναντέψεις από το «Πετροχώρι» του Θέρμου μέχρι τον «Αχελώο» και τη λίμνη «Οζερού». Ο νέος οικισμός, το κάτω Ζευγαράκι, είχε μια γρήγορη ανάπτυξη.
    Τα πρώτα δημόσια κτίρια που έγιναν, ήταν το Δημοτικό Σχολείο και η Εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Ο μεγάλος και περικαλλής Ιερός Ναός που όλοι σήμερα θαυμάζουμε, έγινε με την προσωπική εργασία και τις συνεισφορές των κατοίκων, και για να τελειώσει χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια. Το πρώτο Δημοτικό Σχολείο ήταν μονοθέσιο και κτίσθηκε το 1950 με χορηγεία του Ιδρύματος της Βασίλισσας Φρειδερίκης. Πολύ σύντομα το σχολείο έγινε 2θέσιο κι έτσι δίπλα στο πρώτο κτίσθηκε άλλη μία αίθουσα με την προσωπική εργασία και τις συνεισφορές των κατοίκων. Σαν 2θέσιο, το Σχολείο λειτούργησε έτσι, για τρεις δεκαετίες περίπου.
    Σ’ όλα αυτά τα χρόνια, στο Σχολείο κυριάρχησε μια σπουδαία μορφή που έμελλε να επηρεάσει θετικά τις ευαίσθητες παιδικές μας ψυχές, ένας μεγάλος παιδαγωγός, που μας ενέπνευσε στα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, και μας οδήγησε στον κόσμο των πανανθρώπινων αξιών. Πρόκειται για το δάσκαλό μας Χριστόφορο Παπαγεωργίου, η προσωπικότητα του οποίου ταυτίστηκε με την ιστορία των παιδικών μας χρόνων. «Ας αναπαύευται εν ειρήνη» και να είναι «Αιωνία του η μνήμη».
    Το χωριό συνέχιζε να μεγαλώνει, έτσι μεγάλωσε και το σχολείο μας. Από 2θέσιο, σταδιακά έγινε 3θέσιο, 4θέσιο και τα τελευταία χρόνια υπό τη διεύθυνση του χωριανού μας, και εκλεκτού δημοδιδασκάλου Παύλου Χαρατσάρη, το σχολείο έγινε 6θέσιο. Σήμερα λειτουργεί και ολοήμερο. Στο Δήμο Αρακύνθου το σχολείο μας μαζί με το Δημοτικό Σχολείο Ματαράγκας έχουν τους περισσότερους μαθητές. Είναι δε στελεχόμενο με ικανό αριθμό εκπαιδευτικών, διαφόρων ειδικοτήτων.